Mamutowiec olbrzymi

Sequoiadendron giganteum

Znany też jako sekwojadendron, sekwoja olbrzymia, mamutowe drzewo czy welingtonia. Jest to roślina iglasta, wyróżniająca się potężnymi rozmiarami. Współczesne drzewa dorastają do ok. 100 m wysokości i 10 m średnicy (z Parku Narodowego Sekwoi w Kalifornii znane są pnie drzew ściętych w XIX wieku, o średnicy 12 m i wysokości szacowanej wysokości 135 m). W naszym klimacie osiagają zwykle do 20 m wysokości (rzadko dorastając do 30 m). Do Europy pierwsze mamutowce sprowadzono ok. połowy XIX wieku. Największe w Polsce drzewo tego gatunku rośnie w Brwicach (zachodniopomorskie). W 2014 roku miał 26,6 m wysokości, a obwód pnia (na wysokości 1,3 m) wynosił 3,73 m.

Mamutowiec olbrzymi jest rośliną długowieczną, drzewa tego gatunku dożywają do ok. 3,5 tysięcy lat. W naturalnym obszarze występowania rosnie szybko, osiągając ponad 21 m w ciągu 17 lat, 50 m w wieku ok. 100 lat. Corocznie drzewo jest wyższe o ok. 45–60 cm.

Korona jest gęsta, w początkowej fazie wzrostu ma kształt stożkowaty, z czasem przybiera formę wąskocylindryczną. U starszych okazów konary wyrastają dopiero na dużej wysokości nad ziemią, z wiekiem rosną nieregularnie. Prosty pień, u nasady wyraźnie rozszerzony, w dolnej części zwęża się wyraźnie. Kora koloru cynamonowo-czerwonego, wyraźnie miękka i gruba, gąbczasta w dotyku. Na starych drzewach jest głęboko bruzdowana i spękana. Igły ciemnozielone lub niebieskawozielone, niekiedy błyszczące, po roztarciu wydzielają wyraźną woń. Ułożone spiralnie w trzech podłużnych szeregach. Osiągają ok. 3–6 (czasem do 10) mm długości.

Pielęgnacja i uprawa

• Mamutowiec dobrze rośnie na głębokich glebach dobrze zdrenowanych.
• Ma zdolność penetracji niekorzystnej warstwy powierzchniowej do głębszej warstwy o korzystnych warunkach.
• Mamutowce posadzone w różnych częściach świata rosną szybko zarówno w glebach żyznych, w glinie, żwirze, glebach torfowych, a nawet w jałowych glebach zasadowych (pH 7,6 do 8,5).
• Drzewa są bardzo odporne na działanie silnego wiatru, warto jednak sadzić w miejscach osłoniętych od zimowych podmuchów.
• Roślina nie jest w pełni odporna na mróz – wymaga stanowisk osłoniętych, słonecznych i ciepłych oraz okrywania na zimę w pierwszych latach wzrostu (strefa mrozoodporności 7a).
• Z wiekiem mrozoodporność rośnie.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Gatunek jako roślina ozdobna sadzony jest w Europie oraz w Chinach.
• Szybko został rozpowszechniony w europejskich parkach i ogrodach botanicznych.
• Polecane do nasadzeń parkowych oraz kolekcji dendrologicznych.
• Do sadzenia w dużych ogrodach jako roślina kolekcjonerska w roli solitera.
• W Polsce może być uprawiany na obszarach pod silniejszymi wpływami klimatu morskiego – w zachodniej części kraju.
• Zaleca się sadzenie w miejscach zacisznych, okrytych od wiatru, w towarzystwie większych drzew iglastych, np. świerków.