Barbula klandońska (Caryopteris x clandonensis)

Barbula klandońska pochodzi z Azji Wschodniej. Powstała z połączenia barbuli szarej oraz barbuli macedońskiej. Niski półkrzew o koronie półkulistej, zwartej. W Polsce barbula jest mało rozpowszechniona. Zdecydowanie zasługuje na większą uwagę ze względu na jej późne kwitnienie. Zakwita w sierpniu a kwitnienie kończy początkiem października. Rośnie do wysokości do 1 m przy 1,5 m szerokości. Pędy sztywne, wzniesione. Liście lancetowate, ząbkowane, miękko owłosione, szaro-niebieskie, po roztarciu aromatyczne. Wyróżnia się także piękną niebieską barwą kwiatów. Kwiaty skupione w kulistych kwiatostanach rozwijają się wzdłuż łodyg. Są zebrane w niewielkie, kuliste kwiatostany na końcach pędów oraz w kątach liści. Kwiaty są miododajne, przyciągają zarówno pszczoły jak i motyle.

Wyświetlanie wszystkich wyników: 4

Pokaż kategorie