Jodła górska (Abies lasiocarpa)

Gatunek zimozielonego drzewa z rodziny sosnowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. Rośnie w górach na wysokości od 300 do nawet 3500 m n.p.m. w klimacie chłodnym, z długimi, bogatymi w śnieg zimami. Jodła górska preferuje ubogie gleby bielicowe oraz miejsca kamieniste (nie rośnie na glebach wapiennych). W miejscach występowania rośnie razem ze świerkiem Engelmanna (Picea engelmannii) i sosną ościstą (Pinus aristata). W Polsce w uprawie znajduje się kilka odmian jodły górskiej. Korona stożkowata, wąska, regularnie rozgałęziona. Pędy żółto-zielone lub żółto-brązowe. Kora Na młodych drzewach jasnoszara, gładka, w starszych egzemplarzach spękana i łuszcząca się dużymi płatami. Igły niebiesko-zielone do niebiesko-białawego, 2-3 cm długości, szerokości około 2 mm, na końcach nacięte lub całe, na spodniej stronie dwa białe paski. Szyszki siedzące, jajowate, podłużne lub cylindryczne, 6-12 cm długości, 4 cm szerokości, niedojrzałe niebiesko-fioletowe, dojrzałe ciemnobrązowo-fioletowe.

Wyświetlanie jednego wyniku

Pokaż kategorie