Śnieguliczka Doorenbosa MAGIC BERRY

Symphoricarpos x doorenbosii MAGIC BERRY

Śnieguliczka Doorenbosa MAGIC BERRY to gęsty krzew o ozdobnych owocach i krzaczastym pokroju. Roślina w klimacie Polski osiąga do 1 m wysokości i takiej samej szerokości. Posiada szybkie tempo wzrostu. Rozrasta się przez odrosty korzeniowe, ale na niewielką odległość, więc nie jest ekspansywny. Pędy są cienkie, występują gęsto i przewieszają się. Liście ciemnozielone, eliptyczne do szerokojajowatych. Są drobne, do 2-4 cm długości. Ułożone są naprzeciwlegle i utrzymują się na krzewie do listopada.

Symphoricarpos x doorenbosii w odmianie MAGIC BERRY została wyhodowana przez, selekcjonera roślin, G.A. Doorenbos ’a, w latach 40. XX w, w Holandii. Gatunek jest mieszańcem śnieguliczki białej odmiany nagiej (S. albus var. laevigatus) za śnieguliczką Chenaulta (S. ×chenaultii). Odmiana swoją odporność na mróz przejęła od śnieguliczki białej, a kolorowe owoce od śnieguliczki Chenaulta.

MAGIC BERRY wytwarza niepozorne kwiaty zebrane w dzwonkowate grona. Kwitnienie przypada w maju. Kwiaty wyrastają na końcach jednorocznych pędów. Pod koniec lipca na krzewie zawiązują się w dużych ilościach kuliste owoce. Owoce to jagody-mięsiste, fioletowo-czerwone i zebrane w pęki. Średnica pojedynczego owocu dochodzi do 1,5 cm. Owoce pozostają na krzewie do mrozów. Aby nie dopuścić do pełnej dojrzałości owoców (tzn. zbielenia) można w kwietniu wykonać specjalnie intensywne cięcie. W wyniku tego zabiegu owoce pozostają w zwartych gronach w postaci różowopurpurowych kuleczek o średnicy ok. 3 mm. Takie gałązki z owocami mogą być wtedy używane do bukietów. Kompozycje ze śnieguliczki są bardzo trwałe, wytrzymują w wazonie do 3 tygodni. Owoce śnieguliczki są lekko trujące, ale zimą mogą być pożytkiem dla niektórych gatunków ptaków. Śnieguliczka jest jedną z najlepszych roślin miododajnych. Pszczoły odwiedzają kwiaty od świtu do późnego zmierzchu, nawet podczas drobnego deszczu, nektar bowiem ukryty w beczułkowatej koronie i zasłonięty włoskami jest zabezpieczony przed rosą i deszczem, a w czasie upałów chroniony przed wysychaniem.

Pielęgnacja i uprawa

• Stanowisko od słonecznego po cieniste.
• Posiada małe wymagania glebowe choć najlepiej jeśli gleba jest lekka i piaszczysta.
• Podłoże powinno być stale umiarkowanie wilgotne choć nie mokre.
• Jeśli chodzi o pH podłoża to roślina jest bardzo tolerancyjna.
• Odmiana całkowicie mrozoodporna. Strefa mrozoodporności 5a.
• Krzew jest odporny na zanieczyszczenie powietrza.
• Może być cięty i odmładzany.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Dekoracyjny akcent kolorystyczny w jesiennym i zimowym ogrodzie przydomowym lub w zieleni osiedlowej.
• Wykorzystywana w kompozycjach naturalistycznych (parki i ogrody).
• Znajduje zastosowanie w zieleni publicznej.
• Świetnie spisuje się na nasadzeniach pojedynczych ale może być sadzona również w grupie.
• Idealna w nieformowanych szpalerach lub formowanych żywopłotach.
• Niezawodna do zadarniania skarp i nieużytków.
• Chętnie stosowana we florystyce – pędy z owocami można ścinać do wazonu.
• Roślina miododajna, białe kwiaty są chętnie oblegane przez owady (pszczoły, trzmiele i motyle).