Kolkwicja chińska

Kolkwitzia amabilis

Jest przepięknym krzewem liściastym, kwitnącym z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae Juss.), które niestety nie są popularne w naszych ogrodach mimo swych niewątpliwych walorów dekoracyjnych. Rodzaj Kolkwitzia reprezentuje zaledwie jeden gatunek, a konkretnie kolkwicja chińska. Często spotykane w ogrodach botanicznych. Jak wskazuje nazwa, krzew pochodzi z Chin, ściślej z wysokich gór zachodnich rejonów kraju. Do uprawy wprowadzona dopiero w XX w. Nazwa pochodzi od nazwiska Richard Kolkwitza, profesora botaniki z Berlina. Łacińska nazwa amabilis znaczy „godny kochania, miły”.

Kwitnie bardzo obficie na przełomie maja i czerwca. Niezwykle dekoracyjne kwiaty pojawiają się wzdłuż całych pędów. Osiągają niewiele ponad jeden centymetr długości i zebrane są w duże, luźne kwiatostany wyrastające gęsto obok siebie. Kolkwicja kwitnie przez okres około trzech tygodni, w tym czasie przyciąga pszczoły w dużej ilości.

Kwiaty jasnoróżowe, dzwonkowate kwiaty, ciemniejsze na zewnątrz i jaśniejsze od środka. Wewnątrz kwiatu możemy zaobserwować żółtawą (do pomarańczowej) plamkę. Duży i rozłożysty krzew o krzaczastym i dość szerokim pokroju i przewieszających się gałęziach, dorastający do 2-3 m wysokości. Rocznie przyrasta ok. 20cm. Liście orzęsione, zaostrzone, jajowate liście o długości 3-7cm są sezonowe. Jesienią przebarwiają się na kolor brązowoczerwony i dość długo utrzymują się na krzewie.

Pielęgnacja i uprawa

• Należy do jednych z najmniej wymagających krzewów ozdobnych, do uprawy w ogrodzie.
• Preferują stanowiska słoneczne lub półcieniste. Na stanowisku lekko zacienionym może kwitnąć mniej obficie.
• Nie ma specjalnych wymagań co do gleby choć najlepiej rośnie w podłożu przepuszczalnym, piaszczysto-gliniastym.
• Kolkwicja chińska wymaga uzupełniania niedoborów wody, zwłaszcza w okresie silnego wzrostu i kwitnienia.
• Nie wymaga regularnego cięcia, usuwamy jedynie uszkodzone, zeschnięte i w razie potrzeby zbyt wybujałe pędy.
• Cięcie wykonujemy po przekwitnięciu rośliny.
• Choroby i szkodniki nie występują.
• Odporna na mróz.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Jest to miododajny krzew przyciągający podczas kwitnienia pszczoły i ptaki.
• Bardzo wartościowy, mało znany gatunek, znajdujący zastosowanie zarówno w parkach, jak i przydomowych ogrodach.
• Najlepiej wygląda posadzona pojedynczo na trawniku, jako krzew soliterowy, wówczas najpełniej ujawnia się jej elegancki pokrój i piękno obfitego kwitnienia.
• Nadają się również do uprawy w grupach krzewów, a w szczególności w kwitnących nieformowanych szpalerach.
• Dobrze znosi cięcie a więc można zapanować nad jej rozmiarami – może być więc sadzona nawet w mniejszych ogrodach.
• Ze względu na odporność na zanieczyszczenia, z powodzeniem może być wykorzystany do obsadzania zieleni miejskiej.