Eukaliptus gunni (górski)

Eucalyptus gunnii Hook. f.

Gatunek drzewa należący do rodziny mirtowatych (Myrtaceae), pochodzi z Tasmanii. Wczesnym latem kwitnie drobnymi kremowymi kwiatami. Wysokie, wiecznie zielone, szybko rosnące drzewo dorastające w swej ojczyźnie do 25 m wysokości o nieregularnej, luźno rozgałęzionej i przejrzystej koronie oraz dość prostym i smukłym pniu. W naszych warunkach osiąga wysokość do 2-3 metrów. Liście mają dwie różne formy. Liście młodociane osiągają wiek 2-3 lat, są ułożone naprzeciwlegle na pędzie, nie posiadają ogonków.

Uwagę przyciągają przede wszystkim pięknie zabarwione na lazurowo liście. U kilkuletnich okazów dodatkową ozdobą jest łuszcząca się kora, podobnie jak u platana. Niepowtarzalny wygląd eukaliptus górski zawdzięcza swojej lekkiej, luźnej koronie, pełnej ciekawie poskręcanych gałęzi.

Okrągławe, dorastające do 6 cm długości i szerokości, szaro- niebieskie, lekko oszronione. Liście wieku dojrzałego mogą przetrwać wiele lat, są lancetowato – podłużne, z przodu spiczaste, u nasady liścia klinowato zwężone lub zaokrąglone. Mają do 10 cm długości, są zielone lub srebrzysto – zielone, ułożone naprzemianlegle, silnie unerwione, z żółtym ogonkiem liściowym 2-3 cm długości. Po roztarciu wydzielają silny zapach. Kwiaty najczęściej zebrane po trzy na wspólnej szypułce, białe z licznymi żółtymi pręcikami, wyrastają w kątach liści, pączki mają na szczycie okrągławą przykrywkę która odrywa się przy rozkwitaniu.

Pielęgnacja i uprawa

• Preferuje gleby żyzne o odczynie zasadowym oraz ciepłe, słoneczne stanowiska.
• Gleba powinna, być przepuszczalna i dobrze zdrenowana, nie znosi stojącej wody.
• Wprawdzie określa się go jako gatunek najbardziej wytrzymały na niskie temperatury spośród wszystkich innych roślin tego rodzaju (nawet do -20°C), ale jego mrozoodporność jest wątpliwa.
• Zaleca się uprawianie go w donicy, aby na zimę móc przenieść go do pomieszczenia.
• Ponieważ dobrze znosi przycinanie, można go utrzymywać stale w odpowiadającej nam wysokości.
• Dodatkową zaletą przycinania, jest pobudzenie rośliny do wydawania większej ilości młodych pędów, których błękitne zabarwienie jest dużo intensywniejsze, niż na starszych gałązkach i liściach.

Zastosowanie i cechy rośliny

• Jest jednym z najbardziej wytrzymałych gatunków eukaliptusa, dlatego jest uprawiany jako drzewo ozdobne i parkowe w wielu rejonach świata, również w cieplejszych regionach Europy.
• Liście juwenilne są cenione jako dodatek do bukietów i kompozycji kwiatowych.
• W Polsce najlepiej uprawiać w dużych pojemnikach, by łatwo można go schować na zimę.